Both words aren't exist... but they describe a place or a land( maybe inside us)into which the reality is true... and the true is real.
Usually we live into a face reality, it is just the reality we want to live or to understand, not the real one which exists without us. This is the reason of many problems specially in our communication...
Σήμερα σκεφτόμουν ότι σε περιόδους κρίσης ο άνθρωπος είτε στρέφεται στον εσωτερικό του κόσμο και αυτοκρίνεται ώστε να βρει διεξόδους προσωπικής επιβίωσης είτε στρέφεται προς τα έξω με σκοπό την καταστροφή, με την ευρύτερη βεβαίως έννοια του όρου. Αυτό σημαίνει ότι αν α άνθρωπος συμπεριφερθεί ως ενήλικας, συνειδητά και ώριμα, μια περίοδος κρίσης, που έτσι κι αλλιώς εμπεριέχει και τον σπόρο την καταστροφής αλλά και τον σπόρο της αναγέννησης, μπορεί να γίνει η αφετηρία για δημιουργία και ουσιαστική βελτίωση του επιπέδου του. Σκεφτείτε ότι μετά από όλες τις πραγματικά σοβαρές κρίσεις που πέρασε η ανθρωπότητα, όταν όλα είχαν κυριολεκτικά και μεταφορικά γκρεμιστεί, βρέθηκαν εκείνοι οι άνθρωποι που δημιούργησαν τις συγκυρίες να οδηγήσουν τον κόσμο μας σε ψηλότερα επίπεδα, και αυτό γιατί η ανθρώπινη φύση είναι ταυτισμένη με την έννοια του μυθολογικού Φοίνικα. Θεωρώ ότι οι μέρες που έρχονται είναι περίεργες και πιθανόν ζοφερές, κανείς δεν ξέρει να πει με βεβαιότητα τι θα συμβεί, αφού όλα αλλάζουν καθημερινά και ακόμη και οι παγιωμένες καταστάσεις τίθενται ολοένα και συχνότερα υπό αμφισβήτηση, οπότε το μόνο που μένει είναι να στραφούμε στον εσωτερικό μας κόσμο να βρούμε τις αξίες που κρύβουμε και ίσως ξεχάσαμε, να επανασχεδιάσουμε την καθημερινότητά μας, να επαναπροσαρμόρουμε τις ιδέες μας και τα πρέπει μας και να ανασυνταχθούμε κοιτάζοντάς όχι μόνο τον εαυτό μας, όπως κάναμε μέχρι τώρα, αλλά και τον διπλανό μας, τον γείτονα τον φίλο, τον άγνωστο που έχει τα ίδια ή πιθανόν χειρότερα προβλήματα και έτσι να επαναδραστηριοποιήσουμε δυναμικές ξεχασμένες ώστε να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε νέες προοπτικές για το προσωπικό αλλά και το συλλογικό μέλλον μας. Η εποχή μου θυμίζει τις περιόδους που, μικρό παιδί ακόμη, γυρίζαμε από καλοκαιρινές διακοπές στο σπίτι της πόλης και το βρίσκαμε κλειστό και σκοτεινό, σκονισμένο, με τα έπιπλα και τους τοίχους να αναδύουν μυρωδιά εγκατάλειψης. Ναι, δεν φταίμε εμείς για ότι συμβαίνει, τουλάχιστον δεν φταίμε τόσο όσο πληρώνουμε αλλά το λιθαράκι μας το έχουμε βάλει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο! Για θυμηθείτε την παραβολή με τον λιθοβολισμό της πόρνης, ποιός είναι ο αναμάρτητος για να ξεκινήσει τον λιθοβολισμό?? Τώρα το μόνο που μας μένει είναι να πάψουμε να γκρινιάζουμε και να ανασκουμπωθούμε να βάλουμε προτεραιότητες και να αρχίσουμε να μοιραζόμαστε να μαθαίνουμε, να βλέπουμε και να ακούμε και να εγκαταλείψουμε κάθε εγωιστική συμπεριφορά, γιατί τέτοιες συμπεριφορές μας οδήγησαν στην κρίση που βιώνουμε. Κακώς ή καλώς είμαστε μέρη, κύτταρα, ενός συνόλου, και επιβιώνουμε μόνο αν το σύνολο αυτό επιβιώνει. Η καταστροφή που μπορεί να μας στρέψει η ανώριμη συμπεριφορά δεν είναι η λύση. Η λύση είναι στην δημιουργία των προϋποθέσεων για να ξεφύγουμε από το σημείο που είμαστε. Ο κόσμος μας αλλάζει και πρέπει να προλαβαίνουμε τις αλλαγές και όχι να τις παρακολουθούμε παθητικά σαν να βλέπουμε μια ταινία, πρέπει να συμμετέχουμε ενεργά, να βοηθάμε τους γύρω, να κοινωνικοποιηθούμε ξανά. Δεν έχουμε ούτε χρόνο ούτε δικαιολογίες γιατί η αποξένωση και η έλλειψη επικοινωνίας μας έκανε να θεωρούμε εαυτούς το κέντρο του κόσμου και μας απομάκρυνε από το κοινωνικό γίγνεσθαι. Ξεχάσαμε τον συγγενή, τον γείτονα, τον φίλο και αντικαταστήσαμε την προσωπική επαφή, την κουβέντα, την ανταλλαγή ιδεών με ψυχρά, λιγόλογα μηνύματα, έτσι οι ιδέες και οι λύσεις που προκύπτουν μένουν ανενεργές και είναι αυτές ακριβώς που χρειαζόμαστε τώρα. Η κρίση που βιώνουμε δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και κοινωνική. Θεωρώ ότι η κοινωνική κρίση είναι πολύ σοβαρότερη από την οικονομική και με αυτή θα πρέπει να αρχίσουμε. Το ότι αφήσαμε τους εαυτούς μας να παρασυρθούν έχοντας μόνο σαν στόχο την οικονομική ευμάρεια και όχι την προσωπική, την πνευματική ανάπτυξη, ήταν το μεγαλύτερο λάθος των τελευταίων τριών γενεών, και ακριβώς αυτό το λάθος έθρεψε συμπεριφορές απάτης, ωχαδερφισμού, αναξιοκρατίας, που φανερά τις κατακρίναμε αλλά κρυφά τις δεχόμασταν ως αναγκαίες για την επιβίωση και πιθανόν τις ακολουθούσαμε… Καιρός να συνέλθουμε! Τα τελευταία δυο χρόνια μάθαμε πολλά και κυρίως να μην εμπιστευόμαστε ότι ακούμε. Ο καλός εαυτός μας αυτός που τόσο καιρό τον φιμώναμε πρέπει να έρθει στο φως και η ανιδιοτελής προσφορά είναι μονόδρομος.
From where you are You see the smoke start to arise where they play cards And you walk over, softly moving passed the guards The stakes are getting higher, you can feel it in your heart
He calls you bluff He is the ace you never thought he played that much And now it's more than all this cards you want to touch You never know if winning this could really be enough
Take a look beyond the moon You'll see the stars (mmm...) And when you look around You know the room by heart
I have never dreamed it Have you ever dreamed a night like this I cannot believe it I may never see a night like this When everything you think is incomplete Starts happening when you are cheek to cheek Could you ever dream it I have never dreamed, dreamed a night like this
How many times Have I been waiting by the door to hear these chimes To hear that someone debonair has just a arrived And opened up to see my world before my eyes
That silhouette creates an image and a night I can't forget It has the scent of something special, I can't rest If I resist temptation, oh I know for sure that I will lose the bet
I walk away and suddenly it seems I'm not alone (mmm...) In front of me he stands I stop before he goes
I have never dreamed it Have you ever dreamed a night like this I cannot believe it I may never see a night like this When everything you think is incomplete Starts happening when you are cheek to cheek Could you ever dream it I have never dreamed, dreamed a night like this
Mmm... Mmm...
I have never dreamed it Have you ever dreamed a night like this I cannot believe it I may never see a night like this When everything you think is incomplete Starts happening when you are cheek to cheek Could you ever dream it I have never dreamed, dreamed a night like this
