Πρόσφατα κάποιος φίλος με ρώτησε γιατί δεν γράφω τις εντυπώσεις μου από τα ταξίδια που κάνω καθώς και χρηστικές πληροφορίες για όσους ενδιαφέρονται να επισκεφτούν το ίδιο μέρος. Ετσι τώρα που βρήκα λίγο χρόνο μοιράζομαι μαζί σας όσες πληροφορίες θεωρώ χρήσιμες για προορισμούς που έχω επισκεφθεί και γνωρίζω καλά.

Ξεκινάω με το Λονδίνο που πολλοί Έλληνες επισκέπτονται και που γνωρίζω καλά.
Θεωρώ ότι αν ένα ταξίδι γίνεται για τουρισμό, για να γνωρίσεις έναν τόπο, πρέπει να το προγραμματίσεις, να μάθεις για τον τόπο αυτό λίγα πράγματα και όχι να μείνεις στις πληροφορίες του ττουριστικού οδηγού. Προσωπικά δεν έχω κάνει κανένα, μέχρι τώρα, ταξίδι ακολουθώντας κάποιο γκρουπ, πράγμα βολικό μεν, αλλά που σου στερεί την  συγκίνηση να ανακαλύψεις τα μυστικά του τόπου που επισκέπτεσαι.
Πάμε λοιπόν...
Πριν ξεκινήσετε κοιτάξτε τα απαραίτητα έγγραφα που χρειάζεστε. Η ταυτότητα πλέον είναι αρκετή (με λατινικούς χαρακτήρες) Να έχετε μαζί σας και την κάρτα Ευρωπαϊκής ασφάλισης από τον ασφαλιστικό σας φορέα. Το ΙΚΑ (οκ το ξέρω πως άλλαξε όνομα) την δίνει αμέσως με μια απλή αίτηση. Είναι πολύ χρήσιμη και έχει διάρκεια ένα χρόνο. Η άδεια οδήγησης ισχύει ως έχει αρκεί να είναι νέου τύπου (σαν πιστωτική κάρτα). 
Εισιτήρια - Διαμονή
Ε μάλλον θα διαλέξετε αεροπλάνο αν και το να διαλέξετε τρένο ή λεωφορείο δεν είναι κακό αντίθετα εμπεριέχει πολλές συγκινήσεις αλλά χρειάζεται να έχετε άπειρο χρόνο, γιατί άλλο να φτάσεις σε 3 ώρες και 40 λεπτά και άλλο σε 50 ώρες και με την κόπωση που συνεπάγεται ο άθλος αυτός.
 (Όσο για το κόστος δεν... Λεωφορείο-πλοίο-τρένο περίπου 550 ευρώ. Παλιά υπήρχε ένα λεωφορείο που πήγαινε Αθήνα Θεσσαλονίκη Λονδίνο (και αυτό έμπαινε στο πλοίο έβγαινε Ancona και μετά πέρναγε έξω από Torino, Aosta, Macon, Dijon, Reims, Lille, Calais μετά Dover και έφτασες) αλλά δεν ξέρω αν υπάρχει πλέον.
 Με ιδιωτικό αυτοκίνητο θέλει προγραμματισμό, ''πράσινη κάρτα'' που είναι επέκταση της ασφάλειάς σου στις άλλες χώρες. Συνήθως βγαίνει εύκολα από τον ασφαλιστή σου, είναι δωρεάν, και θα καλύψει όλες τις χώρες από τις οποίες θα περάσει το αυτοκίνητο Ιταλία, Γαλλία,  Αγγλία,  Αυστρία,  Γερμανία  3850 χιλιόμετρα εμπειρίας ή τρέλας.)
Αν λοιπόν το προγραμματίσετε και πάτε ορθοδόξως με αεροπλάνο έχετε πολλές επιλογές και μπορείτε να βρείτε εισιτήριο έως και στο μισό της τιμής του αν δεν σκάτε και πολύ για συγκεκριμένες ημερομηνίες και μπορείτε να είστε ελαστικοί δυο τρεις μέρες. Σχεδόν όλες οι εταιρείες το κόσμου ακόμη και οι πιο εξωτικές πάνε Λονδίνο (συνήθως απ ευθείας). Ψάξτε λοιπόν.

Για ξενοδοχείο ισχύει το ίδιο όλες οι εταιρίες που προσφέρουν προς ενοικίαση δωμάτια έχουν πολλές προσφορές οπότε διαλέχτε ανάλογα με το πόσο αντέχει το πορτοφόλι σας. Στο διαδίκτυο αν γράψετε "ξενοδοχεία στο Λονδίνο " θα σας δώσει πολλές εταιρίες οπότε συγκρίνετε τιμές. Τα τελευταία χρόνια δεν μένω σε ξενοδοχείο. Νοικιάζω ένα μικρό διαμέρισμα που συνήθως είναι φθηνότερο από το ξενοδοχείο, σε κεντρική περιοχή, καθαρό και προσεγμένο και επιπλέον έχεις την ελευθερία του να μαγειρέψεις αν θες. 
Χρησιμοποιώ  την 9Flats και την  Airbnb χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν καλύτερες. Επίσης ψάξτε και στο Holydaylettings του Τripadvisor. Πάντα να κοιτάτε αν η τιμή που αναγράφεται είναι για δωμάτιο ή για άτομο. Πολλές αγγλικές εταιρείες δίνουν τιμή κατ άτομο ανά διανυκτέρευση κάτι που μπορεί να σας μπερδέψει. 
Περιοχές που βολεύουν, από άποψης συγκοινωνίας, είναι πολλές, θεωρητικά αν είναι κοντά το μετρό δεν έχετε πρόβλημα, πάτε όπου θέλετε γρήγορα. Προτιμώ την περιοχή  Bayswaters μεταξύ Paddigton και Hyde Park (και Kensington Park). Στην περιοχή υπάρχουν άπειρα ξενοδοχεία, ο σταθμός Paddigton  είναι κομβικός, έχει πολλούς σταθμούς μετρό και λεωφορειακές γραμμές τριγύρω και μπορείς να πας εύκολα με τα πόδια στο Hyde Park αλλά και στη Marble Arch και από κει στην Oxford Street. Βέβαια δεν είναι high class περιοχή, είναι όμως ασφαλής (για Λονδίνο) και μπορείς να βρεις φαγητό μέχρι αργά (για Λονδίνο όπου μετά τις 10 το βράδυ οι κουζίνες συνήθως κλείνουν) 

Οταν κοιτάζομαι στον καθρέφτη ξέρω τι έπρεπε να είχα κάνει...

1) Τόλμησε να πράξεις ακόμη και αν κάνεις λάθος, μη φοβάσαι. Είναι χειρότερο να μην προσπαθείς, άλλωστε μόνο έτσι θα πετύχεις κάτι. Όταν γεράσεις θα μετανιώνεις μόνο για όσα δεν έκανες.

2) Μείνε μακρυά από ανθρώπους [πι σε προβληματίζουν. Λύσε τα δικά σου προβλήματα και άσε τους άλλους να λύσουν τα δικά τους. Βοήθησε τους όσο μπορείς αλλά μην δένεσαι. Η αρνητική ενέργεια είναι δηλητήριο

3) Κράτα επαφή με τους παιδικούς σου φίλους ή κάνε πολλούς όσο είσαι νέος. Θα τους χρειαστείς όταν γεράσεις... Τότε δύσκολα κάνεις φίλους! 

4) Να ξέρεις ότι μερικές πληγές δεν κλείνουν ποτέ γι αυτό αν πληγωθείς σήκωσε ψηλά το κεφάλι και προχώρησε. Οι πληγές είναι σαν άγκυρες μας κρατούν στο παρελθόν.

5)  Να διαβάσεις! Μην αφήνεις χρωστούμενα γιατί θα σε περιμένουν στο πτυχίο και μέχρι τότε θα τα έχεις ξεχάσει και θα θέλεις διπλό διάβασμα...Αν δεν είσαι φοιτητής διάβαζε ότι μπορείς να διαβάσεις ακόμη και τις συνταγές των φαρμάκων. Όλο και κάτι θα μάθεις 

6) Δες την ανατολή, το ηλιοβασίλεμα, γλέντησε, ξενύχτησε, μοιράσου στιγμές με παρέα ή αποσύρσου, να χαρείς την σιωπή μόνος σου, σε μια γωνιά. Ζήσε την κάθε στιγμή σου

7) Μάθε από τους διαφορετικούς ανθρώπους από τα διαφορετικά μέρη γι αυτό ταξίδεψε ακόμη και αν δεν έχεις χρήματα. Δεν πειράζει να κοιμηθείς σε ένα φτηνό ξενοδοχείο αν βρίσκεται στο μέρος των ονείρων σου..

8)  Να χορεύεις, να τραγουδάς, να παίζεις μουσική τουλάχιστον όταν βρέχει . Αν δεν ξέρεις χορό, ή μουσική δεν πειράζει μόνο φρόντισε να μην σε βλέπουν.

 9) Να έχεις δίπλα  στο κρεβάτι  ένα βιβλίο. Το διάβασμα χαλαρώνει. Το λαπτοπ δεν βοηθάει άσε που σου φέρνει αϋπνία. Ξέχνα την συμβουλή αν υπάρχει κάποιος άνθρωπος γεμάτος γνώσεις να σε συντροφεύσει στον ύπνο

10) Μη μετανιώσεις για όσα κάνεις. Να μετανιώνεις για όσα δεν κάνεις 

11) Μην πιστεύεις όσους σου λένε ότι είσαι σαν τους άλλους. Είσαι μοναδικός/μοναδική και δεν υπάρχει κανείς σαν εσένα

12) Μην κουτσομπολεύεις μην κακολογείς, μείνε μακρυά από κριτικές. Καθένας πρέπει να ακολουθεί τον δρόμο του ελεύθερα.

13) Γέλασε Μόνο το γέλιο γυμνάζει το πρόσωπο και φορτίζει το πνεύμα και οξυγονώνει μυαλό και  καρδιά

14) Ερωτεύσου! Το ότι θα πληγωθείς και θα ματώσεις είναι σίγουρο, αλλά πως αλλιώς θα μάθεις ότι πετάς? 

15) Δούλεψε σκληρά και σεβάσου την δουλειά των άλλων. Δεν θα σου χαρίσει κανείς τίποτε. Πρέπει να το κατακτήσεις

16) Να  εκφράζεις τα αισθήματά σου. Αυτό μπορεί να σε σώσει από πολλές φουρτούνες. Κανείς δεν μπορεί να διαβάσει τις σκέψεις σου, τα αισθήματα σου. Πες αυτό που έχεις μέσα σου καθαρά, όχι με μισόλογα. Ο κόσμος αντιπαθεί τους γρίφους

17) Φρόντισε το σώμα σου, μάθε να το σέβεσαι και να το προσέχεις Θα το χρειαστείς για πολλά χρόνια. Το σώμα είναι σαν την σύνταξη, προσέχεις από νωρίς για να έχεις στο μέλλον, ‘όταν γεράσεις.

18) Να μάθεις να περιμένεις. Ναι ξέρω τα θέλεις όλα τώρα, αλλά καθένας με την σειρά του. Μάθε να περιμένεις και προετοιμάσου να πάρεις.

19) .Να ζητάς και να ψάχνεις, Όποιος ζητά παίρνει. όποιος ψάχνει βρίσκει

20) Είναι σίγουρο ότι θα γεράσεις, θα γεμίσεις ρυτίδες. θα έχεις αρθριτικά κάποτε. Όμως τότε μετρώντας τις στον καθρέπτη να μην αισθάνεσαι τότε ότι ξόδεψες την ζωή σου άδικα... 

Μια φίλη...

Πριν λίγες μέρες μια καλή μου φίλη αυτοκτόνησε. Την προηγούμενη μέρα της αυτοκτονίας της είχαμε μιλήσει επί ώρες,. Ήταν απελπισμένη. Προσπάθησα να την πείσω να δει έναν ψυχολόγο, όχι ότι θα της έλυνε τα προβλήματα , αλλά σίγουρα θα βοηθούσε να τα δει με άλλο μάτι από άλλη σκοπιά. Από την ώρα που έμαθα ότι έδωσε τέλος στο μαρτύριό της όπως αποκαλούσε την ζωή της άρχισα να σκέφτομαι πόσο εύκολο είναι να οδηγηθεί ένας άνθρωπος στην απόφαση αυτή ζώντας όπως η φίλη μου και όντας όπως αυτή ευαίσθητος χαρακτήρας.

Ηταν 60 ετών. Είχε σπουδάσει δημόσιες σχέσεις και ιστορία της τέχνης  στην Ιταλία όπου και γνωρισε στον σύζυγό της. Είχε δυο κόρες που είχαν και εκείνες σπουδάσει και είχαν φτιάξει τις δικές τους οικογένειες. Εργαζόταν για χρόνια αλλά όταν παντρεύτηκε ο περίγυρός της (γονείς , πεθερικά , σύζυγος) είχαν «απαιτήσει» εμμέσως πλην σαφώς να αφήσει την δουλειά της. Ο λόγος εκείνη την εποχή ήταν ¨να μεγαλώσει τα παiδιά της¨ και η πιο συχνή ατάκα τους ήταν «έτσι κι αλλιώς να δουλεύεις όλα τα λεφτά του μισθού σου θα τα δίνεις στη γυναίκα που θα τα προσέχει, οπότε θα είσαι η μία η άλλη , κάτσε λοιπόν σπίτι σου να τα μεγαλώσεις η ίδια! Έτσι κι αλλιώς οικονομικό πρόβλημα δεν υπάρχει». Σωστή σκέψη όμως έκρυβε παγίδες που ούτε η Πάολα αλλά ούτε και οι άλλες γυναίκες αυτής της γενιάς (εμού συμεριλαμβανομένης) δεν κατάλαβαν... Μένοντας σπίτι πρώτον έχασε την επαφή με τον έξω κόσμο, έμεινε εκτός αγοράς, εκτός των αλλαγών που δίνει η εργασιακή εμπειρία. Ο κόσμος αλλάζει , εξελίσσεται, διαφοροποιείται. Οι αλλαγές αυτές δεν γίνονται αντιληπτές στον μικρό οικογενειακό πυρήνα άμεσα αλλά με μεγάλη καθυστέρηση. Δεύτερον μη έχοντας προσωπικά χρήματα γίνεται εξαρτώμενο άτομο με όλα όσα η έννοια «εξαρτώμενο» κουβαλάει, με πρώτη και καλύτερη την οικονομική αδυναμία, που την οδηγούσε στο να εξαρτά τις προσωπικές της ανάγκες από κάποιον άλλο, να ¨ελέγχεται¨  δηλαδή από τον σύζυγο, κάτι που σίγά σιγά άλλαξε μορφή και ή περιόριζε στο ελάχιστο τις προσωπικές ανάγκες της ή βρισκόταν στο έλεος έντονων συζητήσεων ή επικρίσεων, παρ ότι δεν υπήρχε κανένα οικονομικό πρόβλημα στην οικογένεια.  Και μιλάμε για μια γυναίκα που δεν ήταν σπάταλη, δεν ενδιαφερόταν για την μόδα και ήταν ιδιαιτέρως οικονόμα. Τρίτον και ίσως σπουδαιότερο είναι ότι αλλάζει ύπουλα και υπόγεια η σχέση μέσα στο ζευγάρι. Ο άνδρας  εδραιώνει ασυνείδητα κυριαρχία βλέποντας την γυναίκα ως πλήρως εξαρτημένο μέλος, η ανεξαρτησία μονομερώς χάνεται οπότε γεννιούνται συμπεριφορές κτήτορα-κτήματος με τελικό αποτέλεσμα εκρήξεις οργής και από τα δυο μέλη. Θα μου πείτε τι γινόταν στο παρελθόν  όταν οι γυναίκες δεν είχαν τα δικαιώματα που έχουν σήμερα? Ακριβώς το ίδιο γινόταν μέσα στις τότε οικογένειες με την διαφορά ότι τότε ήταν ο κανόνας ενώ τώρα είναι η εξαίρεση. Αλλά ας γυρίσουμε στη φίλη μου.

Όταν τα παιδιά της μεγάλωσαν κάπως έκανε πολλές προσπάθειες να επανενταχθεί στην αγορά εργασίας  αλλά οι εξελίξεις την είχαν προλάβει , στον εργασιακό χώρο είχαν αλλάξει πολλά και επιπλέον ήταν σαραντάρα και ως εργαζόμενος και μάλιστα γυναίκα, σε αυτή την ηλικία δεν βρίσκει καθόλου εύκολα δουλειά. Όσες βρήκε ήταν κακοπληρωμένες και με υπερβολικές απαιτήσεις ωραρίου. Επιπλέον ο σύζυγος , που επί 10 -12 χρόνια είχε μάθει σε έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής δεν δεχόταν τις αλλαγές στην καθημερινότητά του. Τόσο η δουλειά όσο και η οικογένεια (ίσως και ο εαυτός της) την πίεζαν πάλι για άλλους λόγους αυτή την φορά να ξαναγυρίσει πάλι μέσα στο σπίτι. Παλεύει να παραμείνει στην αγορά εργασίας ακόμη και ως ανασφάλιστος εργαζόμενος αλλά η εταιρεία στην οποία δούλευε κλείνει και μένει πάλι χωρίς δουλειά. Πίσω στο σπίτι λοιπόν πάλι αλλά με διογκωμένα ψυχολογικά προβλήματα. . Τα παιδιά της είναι πλέον στην εφηβεία και τόσο εκείνη όσο και ο σύζυγός της στην κλιμακτήριο. Πολύ σύντομα η κατάθλιψη της χτυπάει την πόρτα αλλά κανείς δεν την παίρνει σοβαρά, ούτε καν η ίδια, μέχρι που αρχίζουν τα ψυχοσωματικά προβλήματα. Αρχίζει να νοιώθει άρρωστη, να περνά ώρες στο κρεββάτι , να γίνεται δύστροπη, να αλλάζει συμπεριφορά... Η επικοινωνία μέσα στην οικογένεια που πάντα ήταν προβληματική χάνεται. Το αποτέλεσμα είναι εκρηκτικό μια και γίνεται αυτοκαταστροφική. Τελικά πριν οκτώ ή εννιά χρόνια ο σύζυγος την εγκαταλείπει (εκείνη λέει ότι του ζήτησε να φύγει) και βρίσκεται αντιμέτωπη με το χάος. Επιβιώνει με τα χρήματα που εκείνος της δίνει «για τα παιδιά».  Είναι πια πενήντα επτά χρονών και σκέπτεται να ζητήσει σύνταξη. Τότε βρίσκεται μπροστά στο αληθινό πρόβλημα, δεν μπορεί να πάρει καμιά σύνταξη γιατί δεν ήταν αρκετός ο χρόνος που είχε συνολικά δουλέψει. Τα παιδιά φεύγουν από το σπίτι και αυτόματα ο σύζυγος δεν δίνει άλλα χρήματα. Τα έξοδα τρέχουν αλλά τα έσοδα είναι μηδέν. Πουλάει το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο που της μένει, μια και όλα τα υπόλοιπα τα είχε περάσει στα παιδιά της, ώστε να μπορέσει να ζήσει και νοικιάζει ένα μικρό σπίτι. Η κατάθλιψη την στέλνει ένα εγκεφαλικό και μετά ένα δεύτερο που της αφήνει μια μικρή παράλυση που την κάνει να αισθάνεται ανάπηρη. Ο κόρες της μπλεγμένες στα προσωπικά τους προβλήματα (ανεργία, έλλειψη χρημάτων) δεν καταλαβαίνουν πόσο πιεσμένη είναι η μητέρα τους και καυγαδίζουν συχνά μαζί της. Τα χρήματά της τελειώνουν και την διώχνουν από το σπίτι που μένει. Το έσχατο κτύπημα... Τα λιγοστά πράγματά της στον δρόμο. Μιά φίλη προσφέρεται να της παραχωρήσει  ένα δωμάτιο  στο σπίτι της . Ήταν 15 Νοεμβρίου 2013, τρεις μέρες  πριν γίνει 60 ετών. Μεταφέρει όσα πράγματα χωράνε στο δωμάτιο και τα υπόλοιπα τα αφήνει στον απέναντι σκουπιδοτενεκέ και ακολουθεί την μοίρα της... 

Μιλήσαμε αργά το μεσημέρι για ώρες... ήταν η μέρα των γενεθλίων της, 18 Νοεμβρίου,  ήταν πολύ στεναχωρημένη:

«Σήμερα έχω γενέθλια, μου είπε, όλοι μου εύχεστε χρόνια πολλά αλλά θέλω χρόνια λίγα και ήρεμα. Κάθομαι στο παράθυρο, ευγνωμονώ την φίλη μου που δεν με άφησε στο κρύο, και βλέπω απέναντι σε ένα σπίτι το στολισμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο και μπροστά, δίπλα στον σκουπιδοτενεκέ τα έπιπλά μου, τα κομμάτια της ζωής μου πεταμένα. Δεν έχουν αξία όπως δεν έχω και εγώ... Ανήκω πια στα σκουπίδια της ζωής...Δεν έχω σπίτι, δεν έχω καθόλου χρήματα, δεν έχω φαγητό καλά καλά, δεν έχω ούτε οικογένεια, οι κόρες μου δεν με θυμούνται... ο πρώην σύζυγός μου είναι με την καλή του, όλοι τους ξέρουν που είμαι , πως περνώ αλλά κανείς δεν έκανε  ούτε ένα τηλέφωνο, μόνο εσύ και η Νένη (η κοπέλα που της είχε παραχωρήσει το δωμάτιο).. Το μόνο που έχω είναι το κορμί μου και οι αναμνήσεις μου... Δεν ζεις έτσι, δεν νιώθεις άνθρωπος, ,μου λες να δω έναν ψυχολόγο... για ποιο λόγο? για να επιτείνω το μαρτύριό μου? Ναι έκανα λάθη, πλήγωσα τα παιδιά μου και τον άντρα μου,  αλλά το κόστος είναι τεράστιο... Τεράστιο... δεν μπορώ πια να το διαχειριστώ...Σήμερα έχω τα γενέθλιά μου... 60 χρονών... αισθάνομαι ένα τίποτε...»

Στις 19 Νοεμβρίου το πρωί η αστυνομία είπε ότι βρέθηκε άψυχη σε μια ακρογιαλιά... 

Είχε υπερβολικό κρύο εκείνο το βράδυ...

Πέντε χαικου

1

Μακριά πολύ

περισσότερο κοντά

φθινόπωρο πλέον...

2

Τα χρυσάσθεμα

στο βάζο χαμογελούν

πρωτοβρόχια...

3

Ονειρεύομαι τζαζ

ήχους, βήματα, στίχους

your New Orleans.

4

Σε ποιες γωνιές

κρύβεται η ψυχή σου

και μου γελάει?

5

Σου στέλνω γράμμα

pixel  αδιάφορα

να σε ζεστάνουν...

Η τράπεζα των αναμνήσεων

Μέχρι τώρα πήγαινες στην τράπεζα να καταθέσεις χρήματα, ίσως και για να πάρεις με μορφή δανείου. Τώρα καταθέτεις κάτι άλλο ίσως το ίδιο πολύτιμο. Λένε ότι οι αναμνήσεις είναι ιστορία και ίσως γι αυτό στην εποχή των κενών μνήμης να χρειάζεται αυτή η ιδιαίτερη τράπεζα, πόσο μάλλον όταν οι αναμνήσεις εξιστορούνται από απλούς ανθρώπους όπως τις έζησαν.

Στο ηλεκτρονικό σύμπαν λοιπόν υπάρχει η τράπεζα των αναμνήσεων! 

Εδώ δεν καταθέτεις χρήματα αλλά αναμνήσεις. Αναμνήσεις που σε σημάδεψαν, περιγραφές γεγονότων που έζησες, στιγμές ιδιαίτερες που χαράχτηκαν στην καρδία σου. Η τράπεζα αναμνήσεων είναι ακριβώς αυτό που λέει η λέξη: μια τράπεζα καταγραφής και την αρχειοθέτησης αναμνήσεων.

Δεν ξέρω αν δίνει τόκους... Άλλωστε ούτε και οι κανονικές τράπεζες δίνουν πια τόκους. Άραγε ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός τις καταγραφής των αναμνήσεων των απλών ανθρώπων? Μήπως τελικά αυτή η τράπεζα αποδειχτεί στο απώτερο μέλλον ένα μέρος όπου θα έχει γραφτεί η πραγματική ιστορία της ανθρωπότητας ιδωμένη μέσα από την ματιά του απλού παρατηρητή άρα και από την σωστή πλευρά, χωρίς τα φίλτρα του κάθε κατεστημένου?

Παρατηρώ

Παρατηρώ... Σκεφτήκατε ποτέ τι σημαίνει παρατηρώ? 'Η διαφορετικά πόσες λέξεις συνώνυμες υπάρχουν γι αυτή την λέξη και οι οποίες ουσιαστικά την περιγράφουν?
Ας αρχίσουμε λοιπόν...
αγκαλιάζω με το μάτι,
αγναντεύω,
αισθάνομαι,
ακούω,
αναντρανίζω,
αντιλαμβάνομαι,
αντιλέγω,
ατενίζω,
βιγλάρω,
βιγλίζω,
βλέπω,
βυθίζω το βλέμμα,
γυρίζω τα μάτια μου προς / το βλέμμα μου προς,
διακρίνω,
διαπιστώνω,
ελέγχω,
εξετάζω,
επιπλήτω,
επιτιμώ,
εποπτεύω,
εστιάζω / την προσοχή μου / το βλέμμα μου,
ετάζω,
θεώμαι,
θεωρώ,
θωρώ,
κάνω μπανιστήρι (συγνώμη για την αργκό)/ παρατηρήσεις,
κατακρίνω,
καταλαβαίνω,
κατοπτεύω,
κιαλάρω,
κοιτάω / κοιτώ,
μαλώνω,
μελετάω / μελετώ,
μπανίζω,
μυρίζομαι / μυρίζω,
νιώθω,
νογάω,
ξεχωρίζω,
παίρνω είδηση / κάβο / νόγα / πρέφα / χαμπάρι,
παρακολουθώ,
περιεργάζομαι,
προσέχω,
προσηλώνω τα μάτια μου / το βλέμμα μου,
ρίχνω ένα βλέμμα / μια ματιά,
σηκώνω τα μάτια μου προς / το βλέμμα μου,
σημειώνω,
σκέφτομαι,
στρέφομαι προς,
στρέφω τα μάτια μου προς / τη ματιά μου προς / την προσοχή μου προς / το βλέμμα μου προς, συνειδητοποιώ,
σχολιάζω,
τεντώνω τα μάτια/τις κεραίες μου,
την λέω,
τηράζω / τηράω / τηρώ,
τσεκάρω,
υποπίπτει στην αντίληψή μου,
χαζεύω,
ψέγω...

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΓΥΡΩ ΣΑΣ!