Από την αρχή της χρονιάς σκεφτόμουν να δημοσιεύω κάθε μέρα ένα κομμάτι με σκοπό στο τέλος του χρόνο να έχω μια πλήρη περιγραφή της χρονιάς, με ότι με ενθουσίασε, με ότι κέντρισε την προσοχή μου, ευχαρίστησε ή δυσαρέστησε το πνεύμα μου αλλά και γνώμες, ιδέες και σκέψεις που είχα. Κάτι σαν ένα καθημερινό ημερολόγιο. Δεν ξέρω αν θα το καταφέρω, δύσκολο εγχείρημα και θέλει δουλειά για να μην πέσω στην παγίδα του χιλιοειπωμένου ή του κιτς. Θα ήθελα ορδές αναγνωστών, και εκατοντάδες σχολίων... αλλά μάλλον μόνη μου θα παραμείνω, όπως πάντα!
Ο τίτλος του δεύτερου βιβλίου μου, αλήθεια δεν θυμάμαι τον τίτλο του πρώτου μου αυτή την στιγμή... Πόσο περίεργο είναι το μυαλό, λες και θέλει να το ξεχάσει αφού εκεί μέσα περιέγραφα μια περίοδο που ήμουν σε πολύ άσχημη ψυχολογική διάθεση.