Σκέψεις

Σκέψεις...

Από την αρχή της χρονιάς σκεφτόμουν να δημοσιεύω κάθε μέρα ένα κομμάτι με σκοπό στο τέλος του χρόνο να έχω μια πλήρη περιγραφή της χρονιάς, με ότι με ενθουσίασε, με ότι κέντρισε την προσοχή μου, ευχαρίστησε ή δυσαρέστησε το πνεύμα μου αλλά και γνώμες, ιδέες και σκέψεις που είχα. Κάτι σαν ένα καθημερινό ημερολόγιο. Δεν ξέρω αν θα το καταφέρω, δύσκολο εγχείρημα και θέλει δουλειά για να μην πέσω στην παγίδα του χιλιοειπωμένου ή του κιτς. Θα ήθελα ορδές αναγνωστών, και εκατοντάδες σχολίων... αλλά μάλλον μόνη μου θα παραμείνω, όπως πάντα!

Ο τίτλος του δεύτερου βιβλίου μου, αλήθεια δεν θυμάμαι τον τίτλο του πρώτου μου αυτή την στιγμή... Πόσο περίεργο είναι το μυαλό, λες και θέλει να το ξεχάσει αφού εκεί μέσα περιέγραφα μια περίοδο που ήμουν σε πολύ άσχημη ψυχολογική διάθεση.

My Paris Slideshow | TripAdvisor™

My Paris Slideshow | TripAdvisor™: TripAdvisor™ TripWow ★ My Paris Slideshow Slideshow ★ to Athens and Paris. Stunning free travel slideshows on TripAdvisor

Το Ελληνικό έθιμο του Χριστουγεννιάτικου δέντρου

Πολλοί πιστεύουν ότι το Χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι ξενόφερτο  έθιμο. Όμως κάθε άλλο παρά ξενόφερτο είναι. Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχε το έθιμο του στολίσματος δέντρου, στην πόλη/κράτος των Αθηνών. Λεγόταν «Ειρεσιώνη» όμως δεν ήταν έλατο αλλά ελιά και για την ακρίβεια αγριελιά.

Η Ειρεσιώνη (από το είρος/έριον δηλαδή μαλλί) ήταν ένας φουντωτός κλάδος αγριελιάς που τον στόλιζαν με γιρλάντες φτιαγμένες από λευκό και κόκκινο μαλλί και τον διακοσμούσαν με φθινοπωρινούς καρπούς (σύκα, καρύδια, αμύγδαλα, κάστανα) Παιδιά, των οποίων και οι δύο γονείς ζούσαν, την περιέφεραν στους δρόμους της πόλης, από σπίτι σε σπίτι, τραγουδώντας κάλαντα και παίρνοντας φιλοδωρήματα  Μετά την περιφορά την κρεμούσαν στο σπίτι τους πάνω από την εξώπορτά τους. Η Ειρεσιώνη  έμενε εκεί μέχρι την επόμενη χρονιά οπότε τοποθετούσαν την νέα. Την παλιά την έκαιγαν σε γιορταστική πυρά. Η κατασκευή και περιφορά της Ειρεσιώνης είχαν γιορταστικό χαρακτήρα, ήταν κάτι σαν ευχαριστία για την ευγονία της χρονιάς προς την πολιούχο θεά Αθηνά, τον Απόλλωνα και τις Ώρες (Ευνομία, Δίκη, Ειρήνη). Η γιορτή γινόταν το διάστημα μεταξύ 22 Σεπτεμβρίου και 20 Οκτωβρίου.

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε ότι η Ειρεσιώνη είναι  πρόγονος του Χριστουγεννιάτικου δέντρου. Σημειώστε ότι οι Έλληνες ταξιδευτές διατηρούσαν και επαναλάμβαναν το έθιμο αυτό όπου και αν ήταν αλλά ελλείψει ελαιοδένδρων στόλιζαν κλαδιά από τα δέντρα που ευδοκιμούσαν σε κάθε τόπο.

Το έθιμο καταδικάστηκε ως ειδωλολατρικό κατά την εποχή  του Βυζαντίου και απαγορεύτηκε. Παρέμεινε όμως σε κάποιες Ελληνικές αποικίες αλλά και σε περιοχές της βόρειας Ευρώπης  που είχαν επισκεφτεί οι Έλληνες. Εκεί το έθιμο διατηρήθηκε και ταυτίστηκε με το έλατο (ελλείψη ελιάς) που χρησιμοποιήθηκε σαν συμβολικό δέντρο από τις προχριστιανικές θρησκείες επειδή δεν χάνει το φύλλωμά του (evergreen) για να τονιστεί η διάρκεια τους. Αργότερα υιοθετήθηκε από  τους Προτεστάντες και σιγά σιγά κέρδισε και όλους τους Ευρωπαίους.  Στην Ελλάδα επανήλθε (ως Χριστουγεννιάτικο δέντρο) με τους Βαυαρούς που συνόδεψαν τον Όθωνα που βεβαίως το παρουσίασαν ως δικό τους έθιμο. 

Take a look beyond the moon

You'll see the stars...

I am going to take my dog for a walk. Maybe, the only creature who wants to follow me is that one...

Total loneliness.

Yes, I know I have chosen that. I wanted to follow my path with any cost and now I’m paying for, but it remains hard and very difficult. I have to look nice, happy and calm.

I must do my every day routine and I do not let anyone to come closer.

I must smile, talking, being gentle even if I have so much anger inside me.

I cannot forget and that is the worst thing. I cannot forget. Therefore, there is not a way to escape.

Yes, I have been mistaken. I know that. I have been unfair. I have been hard. Yes, but I cannot accept that I was the only one. I was waiting an excuse. Just an excuse for all that pain. Nothing… How can I forgive? How can I go on?

Now I know

Now I know

why I cannot write

why I cannot think

why I cannot go forward

because I'm empty

I've understood

the feelings

the lies

the mistakes

of my life.

Now I can see

clean and clear

facts and situations

which led me

in the way I follow

I cannot correct the past

I cannot correct my mistakes

I cannot replace things

I cannot change persons

or their behaviors

I cannot forget

How can I find peace?

How can I ger over?

How can start again?

How can trust people?

My mind is misty

My soul is lost

My heart is achy

My body is tired

I dont want to walk

I dont want to go on

I dont want to wait

I dont want to hope

I give in...